چند خط حرف

چند خط حرف چند خط کلام.
و شروعی برای هم آغوشی کاغذ و افکارم.
حرف هایم باکره اند،پرده دار در لفافه میگویمشان
عوام اگر میفهمیدند شکسته میشدند
از درد باور شکسته کمر خم میشدند.
گاهی برای نشکستن باید سکوت کرد
نهایت این که من ثابت کنم جهل و جهالتشان را
ثابت کنم دروغ های باورشان را چه میشود
به چه خواهند رسید
و آنان آرامش را ترجیح میدهند به حقیقت
و حقیقت دریست که پشتش در دیگری قرار دارد
و پشت هر در باز در دیگریست